zyfr Cezara[edytuj]
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
Szyfr Cezara
szyfr przesuwający
kod Cezara
przesunięcie Cezariańskie
Szyfr Cezara zastępuje każdą literę tekstu jawnego inną, przesuniętą względem litery kodowanej o stałą liczbę pozycji w alfabecie. Na rysunku szyfr z przesunięciem równym 3, tak więc B w tekście jawnym jest podmieniane w szyfrogramie na E (rozpatrywany jest alfabet łaciński).
Rodzaj algorytmu
podstawieniowy
Szyfr Cezara (zwany też szyfrem przesuwającym, kodem Cezara lub przesunięciem Cezariańskim) – jedna z najprostszych technik szyfrowania. Jest to rodzaj szyfru podstawieniowego, w którym każda litera tekstu jawnego (niezaszyfrowanego) zastępowana jest inną, oddaloną od niej o stałą liczbę pozycji w alfabecie, literą (szyfr monoalfabetyczny), przy czym kierunek zamiany musi być zachowany. Nie rozróżnia się przy tym liter dużych i małych. Nazwa szyfru pochodzi od Juliusza Cezara, który prawdopodobnie używał tej techniki do komunikacji ze swymi przyjaciółmi.
Algorytm szyfrowania zastosowany w kodzie Cezara bywa fragmentem bardziej złożonych systemów szyfrowania, takich jak szyfr Vigenère’a. Współcześnie szyfru Cezara używa się z przesunięciem 13 (ROT13), będącego prostym i szybkim sposobem na ukrycie treści. Obecnie szyfr Cezara, jak każda technika podmieniająca pojedyncze litery alfabetu na inne, nie oferuje żadnego bezpieczeństwa komunikacji.
Spis treści
1Przykład
2Ujęcie matematyczne
3Informacje historyczne
4Zastosowania
5Kryptoanaliza
6Zobacz też
7Przypisy
8Bibliografia
9Linki zewnętrzne
